Elke persoon heeft op aarde een opdracht te vervullen. Deze krijg je van bij je ontwikkeling mee.

Mijn leven is een aaneenrijging van levenslessen en -verhalen. Ook vandaag leer ik nog elke dag bij en ontdek ik nieuwe facetten van mezelf. Zo ontdekte ik dat ik hoog sensitief (HSP) ben.

In mijn kindertijd ben ik opgegroeid in een gezin van zelfstandigen als oudste, met een broer en zus. Hierdoor kreeg ik een grote verantwoordelijkheid toebedeeld. Na mijn studies startte mijn gezinsleven. Een koningswens kwam uit. Ik mocht 2 kinderen op de wereld brengen, een jongen en een meisje. Beiden met een diagnose ASS en dyslexie. Dit bracht een hele verandering met zich mee. Het was een hele uitdaging om hier een weg in te vinden. Terugblikkend op deze periode die een intense zoektocht naar een nieuw evenwicht voor hen in deze wereld was, ben ik fier om te zeggen dat ze alle twee hun weg in het leven aan het vinden zijn.

Sinds het begin van mijn werkcarrière, die startte in 1994, ben ik in de juridische wereld in de privé sector actief geweest. Tijdens deze carrière heb ik verschillende talenten kunnen ontwikkelen, zoals uitgebreidere kennis binnen het juridische vakgebied op internationaal niveau, het managen van een internationaal team in EMEA (Europe, Middle-East & Africa) met samenwerkingsverbanden in Azië en Noord-Amerika, alsook mijn talenkennis (Nederlands, Engels, Duits, Frans en Italiaans). De jaren die ik actief was in het bedrijfsleven hebben me geleerd dat het als vrouw niet evident is om in een corporate wereld mee te draaien. De vakkennis alsook de talenten om te kunnen communiceren met alle geledingen binnen een bedrijfscultuur, met externen, evenals het leidinggeven aan en het communiceren met een internationaal team zijn vaardigheden die onontbeerlijk zijn. Ik leerde functioneren binnen een netwerk van verschillende culturen.

In die tijd was ik ook zeer actief in de ouder- en schoolraden van de scholen van de kinderen, zowel in het buitengewoon als het regulier onderwijs. Ik behaalde eveneens mijn Getuigschrift van Pedagogische Bekwaamheid in deze periode.

Dit alles heeft voor een groot deel mijn weg die ik ging bepaald, tot het moment dat ik ziek geworden ben in 2011. De rekker was op verschillende fronten reeds sinds geruime tijd te strak gespannen en toen is hij geknakt.

Op dat moment was het de hel op aarde. Als ik nu naar deze periode terugkijk is het een geschenk uit de hemel geweest. Het heeft me laten stilstaan bij wie ik was of beter bij het feit dat ik heel ver van mezelf vervreemd was. Ik heb in die periode hulpverleners op mijn pad gekregen die me telkens een stap dichterbij mezelf brachten. Elke keer ontdekte ik een nieuw facet van mezelf, een nieuwe kleur in mij. Het heeft me laten zien dat mijn passie niet enkel voor mijn kinderen en mijn werk stroomde. Deze passie stroomde ook al jaren in het opkomen voor zij dit het nodig hadden, anderen helpen op verschillende vlakken. Deze laatste passie is de afgelopen jaren meer op de voorgrond getreden. Het is een weg geweest om in alle puurheid tot mezelf te komen.

Hierbij heeft ook ons eerste paard Finn geholpen. Zij overleed in 2016. Ik leerde heel veel van haar over de paardentaal en de communicatie tussen paarden. Ze was mijn dagelijkse spiegel. Ik besef nu hoe belangrijk het is om volledig je authentieke zelf te zijn en dit aan iedereen zichtbaar te maken. Dit was geen evidentie voor mijn directe omgeving. Plots ben je zo anders. Het was geen makkelijke klus, wel de moeite waard.

Dit pad met Finn, mijn kinderen, mijn carrière in de coporate wereld heeft me laten ontdekken wat mijn passie is, namelijk om mensen & dieren dichterbij elkaar te brengen en hen te begeleiden.

Zo'n 10 jaar geleden ontstond het idee om te werken met honden en kinderen met ASS vanuit mijn eigen ervaring. De mooie wisselwerking tussen dier en kind was een inspiratiebron. In 2011 vergezelde Luccio, een Lagotto, ons gezin. Het initiële doel was om hem te trainen als therapiehond. Door mijn ziekteproces werd hij een gewone gezinshond en nam hij de taak op zich om zich in te zetten voor één van de kinderen.

Het duurde echter tot 12 december 2012, de aankoop van ons eerste paard Finn, dat de eerste stappen richting therapiedieren gezet werden, door het volgen van mijn dochter bij het paardrijden en het lezen van de taal van de paarden als kuddedier, de non-verbale communicatie tussen mens en dier. Hier ontstond de pure, onvoorwaardelijke liefde tussen mij en de paarden. Deze liefde had ik al van kinds af aan voor honden.

Door het werken met dieren ga je door een heel intens proces, zonder dat ze je willen redden of veranderen, beoordelen of veroordelen. Hierdoor ontdek je nieuwe mogelijkheden voor jezelf en anderen in je leven, je carrière.

Het is een mooi proces, een groeiproces in geloven en vertrouwen in jezelf, in je intuïtie, je intelligentie om te komen tot je authenticiteit. De juiste tools worden je keer op keer op het juiste moment in individuele of groepsessies aangereikt. De weg van de dieren gaan, betekent een meerwaarde in je leven of dat van je team door de neutraliteit die zij behouden tijdens de sessie.